AANKOMST SAHARA• 3 APRIL

STAGE 1 • 35KM • 5 APRIL

05.00 uur. De wekker gaat. Ik maak vuur, kook water en zet ontbijt en koffie klaar. Tandenpoetsen en opnieuw mijn tas inpakken: al het eten voor de etappe gaat in het voorvak, en alles wat ik deze week bij me draag, verdwijnt veilig achterin. Er mag niets achterblijven.

Dan klinkt voor het eerst de stem van Ian Corless door de speakers: “Gooooood morning bivouac!”

Het teken om richting de start te gaan. Vlinders in mijn buik. Het gaat nu echt beginnen.

Eerst de motiverende speech, met de onvermijdelijke tranen van geluk. En dan ineens het besef dat het achter ons veel drukker is geworden. Wij staan helemaal vooraan. Over een paar minuten worden achter ons 1.500 opgewonden lopers losgelaten.

We wachten op AC/DC en de: “3, 2, 1: I’m on a highway to hell!”

Het startschot.

Rennen.

35 kilometer door de woestijn. Hoe zal het zijn? Hoe zal het voelen? Wat voor terrein krijgen we onderweg? Hoe ga ik om met de hitte? Houden mijn benen het? En wat brengt de rest van de week?

Zoveel vragen in mijn overenthousiaste en verstrooide hoofd.

Maar boven alles is er die grote glimlach op ieders gezicht.

Dit is het!

Het is begonnen.

Ik loop de Marathon des Sables.

“Good morning, bivouac!”

STAGE 1 • 35 KM • 5 APRIL

3–2–1

I’m on a highway to hell!

35 kilometer woestijn voor ons. Alle vragen die ik maandenlang met me meedroeg, verdwijnen zodra ik de startlijn passeer.

Op ieders gezicht een brede glimlach.

Ook op het mijne.